| تبليغات | X |
|
منوي اصلي
نويسندگان
آرشيو مطالب
مهر 1388
شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 آرشيو موضوعي
شعر
شعر عاشقانه شعر عرفانی شعر خارجی اشعارایرج جنتی عطایی اشعار احمد شاملو اشعار شهیار قنبری داستان داستان عاشقانه داستان حکیمانه زندگینامه بزرگان جملات قصار تصاویر قدرت خدا تنهایی قوانین موفقیت اشعار هوشنگ ابتهاج اشعار فریدون مشیری اشعار مهدی اخوان ثالث عرفانی عاشقانه حکیمانه اشعار سهراب سپهری نظرسنجی
|
آرزو
اگر خداوند آرزویی را در دلت انداخت مطمئن باش توانایی رسیدن به اون آرزو را در تو دیده است
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 1:44 توسط
|
خوشبختی تو
می خواهی احساس خوشبختی واقعی رو تجربه کنی پس عاشق شو اصلی ترین مسئله برای خوشبختی تو اینه که به هرکس و هر آنچه که با آن برخورد می کنی عاشقانه رفتار کنی؛ چه یک قطعه سنگ٬ چه یک گل یا یک انسان یا یک حیوان همه را دوست داشته باش. مسئله ٬دادن عشق به یک حیوان ٬ گل ٬مادر یا شخصیتی دیگر نیست مسئله عاشق بودن وجود توست؛ آینده توبستگی به این دارد که چگونه عاشقانه رفتار کنی امکان سرور و خوشبختی تو در زندگی بسته به این است که چقدر سرشار از عشق باشی از همین امروز شروع کن فقط و فقط عشق بورز بزار وجودت از عشق سرشار بشه اگه برات سخته از چیزایی که واقعا دوستشون داری شروع کن سعی کن به اونها بیشتر و بیشتر عشق بورزی و روز به روز بر تعداد چیزهایی که دوستشون داری اضافه کن فصل بهاره با یه مسافرت شروع کن و عاشق شو عاشق طبیعت عاشق بارون عاشق مردم با صفا عاشق همه عاشقانه زندگی کردن رو شروع کن
من ندیدم دو صنوبر را با هم دشمن من ندیدم بیدی سایه اش را بفروشد به زمین. رایگان می بخشد نارون شاخه خود را به کلاغ + نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387ساعت 1:31 توسط
|
گفتنی ها کم نیست (شهیار قنبری)
فرهاد
رستنی ها کم نیست من و تو کم بودیم خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم
گفتنی ها کم نیست من وتو کم گفتیم مثل هذیان دم مرگ ازآغاز چنین در هم وبر هم گفتیم
دیدنی ها کم نیست من و تو کم دیدیم بی سبب از پاییز جای میلاد اقاقی ها راپرسیدیم
چیدنی ها کم نیست من وتو کم چیدیم وقت گل دادن عشق روی دار قالی بی سبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم
خواندنی ها کم نیست من وتو کم خواندیم من و تو ساده ترین شکل سرودن را در معبر باد با دهانی بسته واماندیم
من و تو کم بودیم من وتو اما در میدانها اینک اندازه ما میخوانیم ما به اندازه ما می بینیم ما به اندازه ما می چینیم ما به اندازه ما می گوییم ما به اندازه ما می روییم
من وتو کم نه که باید شب بیرحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم! من وتو خم نه و در هم نه و کم هم نه که می باید با هم باشیم!
من و تو حق داریم در شب این جنبش نبض آدم باشیم من وتو حق داریم که به اندازه ما هم شده با هم باشیم + نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 2:19 توسط جهانگرد
|
پر کن پیاله را (فريدون مشيري)
پر کن پیاله را که این آب آتشین
دیریست ره به حال خرابم نمی برد این جام ها کز پی هم می شود تهی دریای آتش است که ریزم به کام خویش گرداب می رباید و آبم نمی برد من با سمند سرکش و جادویی شراب تا بیکران عالم پندار رفته ام تا دشت پر ستاره اندیشه های جرف تا کوچه باغ خاطره های گریز پای تا شهر یاد ها دیگر شراب هم خبر تا کنار بستر خوابم نمی برد پر کن پیاله را هان ای عقاب عشق از اوج قله های مه آلود دوردست پرواز کن به شهر غم انگیز عمر من آنجا ببر مرا آن بی ستاره ام که عقابم نمی برد در راه زندگی با این همه تمنا و تلاش و تشنگی با این ناله می کشم از دل که آ ب آب دیگر شراب هم تا کنار بستر خوابم نمی برد پر کن پیاله را + نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 2:8 توسط جهانگرد
|
خروس سحری (خیام )
At each crack of dawn when the cocks crow What message do they convey, I know, I know The are inscribing in the mirror of morning Your life's candles have one less to go
هنگام سپیده دم خروس سحری دانی که چرا همی کند نوحه گری؟ یعنی که نمودند در آیینه ی صبح کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری + نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 2:2 توسط جهانگرد
|
سرگشته (هوشنگ ابتهاج )
شبی که آواز نی تو شنیدم + نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 1:48 توسط جهانگرد
|
بهار خاموش (احمد شاملو)
بر آن فانوس كه ش دستي نيفروخت بر آن دوكي كه بر رف بي صدا ماند بر آن آئينة زنگار بسته بر آن گهواره كه ش دستي نجنباند بر آن حلقه كه كس بر در نكوبيد بر آن در كه ش كسي نگشود ديگر بر آن پله كه بر جا مانده خاموش كسش ننهاده ديري پاي بر سر بهار منتظر بي مصرف افتاد! به هر بامي درنگي كرد و بگذشت به هر كوئي صدائي كرد و استاد ولي نامد جواب از قريه، نز دشت .نه دود از كومه ئي برخاست در ده نه چوپاني به صحرا دم به ني داد نه گل روئيد، نه زنبور پر زد نه مرغ كدخدا برداشت فرياد .به صد اميد آمد، رفت نوميد بهار آري بر او نگشود كس در .درين ويران به رويش كس نخنديد كسي تاجي ز گل ننهاد بر سر .كسي از كومه سر بيرون نياورد نه مرغ از لانه، نه دود از اجاقي .هوا با ضربه هاي دف نجنبيد گل خودروي بر نامد ز باغي .نه آدم ها، نه گاوآهن، نه اسبان نه زن، نه بچه . . . ده خاموش، خاموش.نه كبكنجير مي خواند به دره نه بر پسته شكوفه مي زند جوش .به هيچ ارابه ئي اسبي نبستند سرود پتك آهنگر نيامد كسي خيشي نبرد از ده به مزرع سگ گله به عوعو در نيامد .كسي پيدا نشد غمناك و خوشحال كه پا بر جادة خلوت گذارد كسي پيدا نشد در مقدم سال كه شادان يا غمين آهي برآرد .غروب روز اول ليك، تنها درين خلوتگه غوكان مفلوك به ياد آن حكايت ها كه رفته ست ز عمق بركه يك دم ناله زد غوك . . .بهار آمد، نبود اما حياتي درين ويرانسراي محنت آور بهار آمد، دريغا از نشاطي كه شمع افروزد و بگشايدش در !+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 7:37 توسط جهانگرد
|
آری آری زندگی زيباست
زندگی آتشگهی ديرنده پابرجاست.
گر بيفروزيش ، رقص شعله اش در هر کران پيداست. ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست. سياوش کسرايی + نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 6:59 توسط جهانگرد
|
بلاگا دیمیتروا (شاعر بلغاری)
نشسته در برابر یکدیگر
سخن می رانیم حول و حوش نکته اصلی: اگر- از سوی دیگر- عملا چه کسی حقیقت را می گوید؟ کلمات یا سکوت. نگاه یا صدا. دست یا اشاره. آرامش یا اضطراب. دوری یا نزدیکی. رودرروی یکدیگر می نشینیم پشت به خود با چهره هایی اجیرشده و اشاره ای گذرا به حقیقت ما اصل نکته را کتمان می کنیم. (از کتاب شعر زنان جهان) + نوشته شده در یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 1:18 توسط جهانگرد
|
من چه دانم (مولوی)
شهرام ناظری مرا گویی کرائی٬ من چه دانم چنین مجنون چرائی ٬ من چه دانم مرا گویی بدین زاری که هستی به عشقم چون برائی ٬ من چه دانم منم در موج دریاهای عشقت مرا گویی کجائی ٬من چه دانم مرا گویی به قربانگاه جانها نمی ترسی که آئی ٬من چه دانم مرا گویی ترا با این قفس چیست اگر مرغ هوایی ٬من چه دانم شبی بربود ناگه شمس تبریز ز من یکتا دوتائی ٬من چه دانم
با سلام به همه دوستان اولین پستم را با یه شعر بسیار زیبا و عارفانه از مولوی شروع می کنم قشنگی و عرفان این شعر ٬ وقتی با صدای استاد ناظری (سی دی جدید استاد که به مناسب سالگرد مولوی خوندن ) گوش میکنید دو صد چندان می شود. حتما سی دی رو بخرید و گوش کنید + نوشته شده در شنبه هفدهم فروردین 1387ساعت 3:14 توسط جهانگرد
|
|
درباره
 خدایا سرنوشت مرا خیر بنویس تقدیری مبارک تا هرچه را که تو دیر می خواهی زود نخواهم وهرچه را که تو زود می خواهی دیر نخواهم پیوند ها
بنام آنکه همین نزدیکی هاستدست نوشته های یک جادوگرتالارهای نیک صالحیبانک جامع اطلاعات سینمای ایرانبانک جامع اطلاعات سینمای جهانمتن شعر آهنگهای خارجیسایت تبیاندانشنامه آزاد ویکی پدیاسازمان نظام وظیفه عمومیسایت ادبی والسسایه خاموشتبدیل تاریخ شمسی به میلادی "دوچرخه توريست ايران" "ﮔﺮوه ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﮐﻠﮑﭽﺎل"
امكانات
طراح قالب
 Powered By BLOGFA.COM |
|
This Template Designe By TemplateFA - All Righte Reserved By padmeh |