در این نیم شب که حتی نسیم هم به خواب رفته است و ستارگان آهسته پلک می زنند که مبادا خورشید بیدار شود، هنوز چشمان من بیدار است و در تنهایی خویش با یاد محبوب آرام تر از لبخند ستارگان، اشک می ریزم و دل را چون آب چشمه ای زلال و بی خروش در جوی خاطره ها جاری می سازم و می روم تا منزل یاد یار.
آه که تلخ است لحظه های بی تو و چه شیرین است یاد محبوب
+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 8:40 توسط علی و مريم
|
